• Terapia ręki to program stworzony w odpowiedzi na potrzebę usprawniania małej motoryki, czyli precyzyjnych ruchów dłoni i palców.

• Mechanizm działania ręki jest bardzo skomplikowany i uzależniony od sprawnego funkcjonowania poszczególnych jej elementów pozostających w ścisłym związku z układem nerwowym.

• Nie są to zajęcia, podczas których dziecko jedynie kreśli szlaczki. Odbywają się one na sali do ćwiczeń ruchowych, gdyż pracę ręki należy usprawniać w połączeniu w poprawą postawy i równowagi , dlatego że trudności z małą motoryką mają swoje podłoże w nieprawidłowym funkcjonowaniu całego ciała, co szczegółowo jest opisane poniżej, i w związku z tym w trakcie terapii ręki koncentruję się na funkcjonowaniu całego ciała, a nie tylko dłoni i palców, więc podczas zajęć najpierw pracuję u dziecka nad prawidłową postawą, napięciem mięśniowym i pracą całej kończyny górnej, a dopiero w kolejnych etapach, nad przygotowaniem dłoni do wykonywania precyzyjnych ruchów.
  

Trudności z małą motoryką mają swoje podłoże w:

• złym przystosowaniu posturalnym, czyli nieprawidłowej postawie tułowia podczas siedzenia, co skutkuje podpieraniem głowy, kładzeniem się na ławce, garbieniem się;

• nieadekwatnym napięciu mięśniowym, czyli nieprawidłowo rozłożonym napięciu w części centralnej (tułowiu) i częściach obwodowych (w rękach), a to będzie skutkować zbyt mocnym lub zbyt słabym trzymaniem ołówka czy długopisu i zbyt mocnym lub słabym dociskaniem go do kartki papieru;

• osłabionych mechanizmach równoważnych, czyli trudnościach w utrzymaniu równowagi podczas siedzenia, co będzie skutkować częstą zmianą pozycji na krześle, siedzeniem z szeroko rozstawionymi nogami lub nogami założonymi o nogi krzesła;

• problemach z czuciem powierzchniowym, czyli ręka będzie dostawać zbyt mało lub zbyt dużo informacji zwrotnej z dotyku, a to będzie skutkować trudnościami z odróżnianiem faktury, nacisku i położenia palców, a tym samym utrudni prawidłowy chwyt, precyzję regulacji ruchu palców i automatyczne korygowanie ruchu podczas pisania, wycinania czy innych czynności manualnych, jak np. zapinanie, wiązanie, nawlekanie;

• problemach z percepcją wzrokową, czyli rozpoznawaniem liter oraz dostrzeganiem drobnych elementów graficznych, takich jak kreski, kropki czy ogonki przy literach, przez co dziecko będzie mylić litery podobne do siebie, np.: p-b-d, l-ł-t, m-n, o-a, a-ą;

• problemach z koordynacją wzrokowo–ruchową, czyli planowaniem ruchu ręki podczas pisania, co będzie przejawiać się trudnościami z utrzymaniem się w liniaturze, odwzorowaniem kształtu i proporcji liter czy szlaczków oraz trudnościami z prawidłowym rozmieszczeniem napisu na kartce, np. pisać od środka strony.